Ο Πολιτισμός, το μοναδικό φυσικό τοπίο και ένα ολόγιεμο φεγγάρι, αποτελούν παγκοσμίως ένα μοναδικό και άρτιο θέαμα, που με μεγαλοπρέπεια «ξετυλίχτηκε» στην τελευταία Πανσέληνο στο Σούνιο και στον αρχαίο ναό του Ποσειδώνα.

Το σκηνικό είναι μαγικό (το Σάββατο 12 Ιουλίου 2014) . Το Σούνιο, με το Ναό του Ποσειδώνα να διαγράφεται στον ορίζοντα, κάτω από το φως του ολόγιομου φεγγαριού.

Το πρακορείο Reuters δεν μπόρεσε να αντισταθεί στον πειρασμό να καταγράψει αυτή τη μοναδική εικόνα.

feggari3

Το ειδησεογραφικό πρακτορείο αφιέρωσε βίντεο ενός λεπτού στην ελληνική πανσέληνο, με τίτλο «Τεράστια σούπερ πανσέληνος αιωρείται πάνω από τα ερείπια αρχαίου ναού». Το γεμισμένο φεγγάρι του Σαββάτου ήταν από τα μεγαλύτερα και πιο φωτεινά του χρόνου.

Το φαινόμενο θα επαναληφθεί με μεγαλύτερη λαμπρότητα στις 10 Αυγούστου, όταν θα υπάρξει η μεγαλύτερη και λαμπρότερη πανσέληνος του 2014, καθώς η Σελήνη θα βρεθεί στην κοντινότερη απόστασή της από τη Γη. Μια τρίτη αρκετά μεγάλη πανσέληνος θα παρατηρηθεί και στις 9 Σεπτεμβρίου.

feggari2

fegari1

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ

Αν οι Αθηναίοι με τον Παρθενώνα τίμησαν την Αθηνά, τη μια από τους δύο διεκδικητές της ονοματοδοσίας της πόλης, στο Σούνιο αφιέρωσαν το ναό στο δεύτερο διεκδικητή, στον Ποσειδώνα. Δεν υπήρχε ίσως και καλύτερη θέση απ’ αυτήν. Ένας βράχος ύψους 60 μέτρων πάνω από τη θάλασσα, στο νοτιότερο σημείο της πόλης, εκεί απ’ όπου περνούν για τελευταία φορά όσοι φεύγουν με πλοίο απ’ την Αθήνα, ή το σημείο που συναντά κανείς πρώτο όταν πλησιάζει στην Αθήνα.

Είναι ο ίδιος βράχος, που σε μια παραλλαγή του μύθου, στεκόταν ο Αιγέας, περιμένοντας το γιο του Θησέα να επιστρέψει από την Κρήτη, και, όταν αντίκρισε στο βάθος του ορίζοντα το πλοίο με μαύρα πανιά, πήδηξε στο πέλαγο, που από τότε πήρε το όνομά του, Αιγαίο.

Ως τόπος λατρείας το Σούνιο είναι γνωστό από τον Όμηρο.
Από τις ανασκαφές προέκυψαν στοιχεία που αποδεικνύουν κατοίκηση της ευρύτερης περιοχής ήδη από το 2800 π.Χ. Στον ίδιο το βράχο βρέθηκε ένας σφραγιδόλιθος μινωικής τεχνοτροπίας, ένα χάλκινο ειδώλιο με σπείρες της πρωτογεωμετρικής περιόδου που παραπέμπουν σε λατρευτικές τελετές στα μυκηναϊκά και γεωμετρικά χρόνια. Από το πλήθος των ευρημάτων, όπως ξίφη, βέλη, δόρατα, ανδρικές προτομές, ομοιώματα οπλιτών, αλόγων και ασπίδων προκύπτει το συμπέρασμα ότι υπήρχε λατρεία ανδρικής πολεμικής μορφής που είχε σχέση με τις χθόνιες θεϊκές δυνάμεις. Η λατρεία της θεότητας συνεχίστηκε κι όταν ακόμα είχαν ιδρυθεί τα ιερά της Αθηνάς και του Ποσειδώνα.

posi

Περίπου στα τέλη του 7ου αι, τοποθετήθηκαν στην κορυφή του βράχου τέσσερις γιγαντιαίοι κούροι, που ήταν ορατοί από τους παραπλέοντες ναυτικούς.

Στην ανασκαφή του 1906 βρέθηκαν τέσσερις μαρμάρινοι κούροι του 590-580 π.Χ., οι οποίοι καταστράφηκαν, μάλλον κατά την Περσική εισβολή το 480 π.Χ.

Στις αρχές του 5ου τοποθετείται και η ανέγερση του ναού του Ποσειδώνα, ο οποίος καταστράφηκε κι αυτός από τους Πέρσες, όπως άλλωστε και ο μικρότερος ναός της Αθηνάς που είχε ιδρυθεί τον 6ο αι.

Στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου οι Αθηναίοι έκτισαν στο βράχο ισχυρό φρούριο, για να εξασφαλίσουν τη διέλευση των σιτοφόρων πλοίων.

Εκτός από το ναό του Ποσειδώνα στο βράχο υπήρχε ο ναός της Αθηνάς Σουνιάδας, κτισμένος περίπου στα μέσα του 5ου αι., Προπύλαια, δύο Στοές, στη συνέχεια των προπυλαίων κι ένας μικρός οικισμός. Στα ελληνιστικά χρόνια κατασκευάστηκαν νεώσοικοι στη βορειοδυτική άκρη του ακρωτηρίου.
https://www.youtube.com/watch?v=bMAT7-qQWLs#t=11