«Ο Ζαν Κοκτώ συναντά τον Λουδοβίκο των Ανωγείων!”. Πρωτοβουλία του Δήμου Ελληνικού /Αργυρούπολης για το «Χαμόγελο του Παιδιού»

Ελληνικό – Αργυρούπολη, Περιστέρι, Μαρούσι, και Ναύπλιο ενώνουν τις δυνάμεις τους, ώστε το «Χαμόγελο του Παιδιού», να μην σταματήσει την λειτουργία του

Στις 17 Νοεμβρίου στο πολιτιστικό κέντρο «Μίκης Θεοδωράκης” (στην Πλ. Δημαρχεόυ, επί της Λεωφ. Κύπρου) έρχεται η σειρά του Ελληνικού – Αργυρούπολης, να φιλοξενήσει την εξαιρετική θεατρική παράσταση, «Ο Ζαν Κοκτώ συναντά τον Λουδοβίκο των Ανωγείων!”

Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, μαζί με τις ηθοποιούς Ναταλία Μαργωμένου και Μαρία Χανιωτάκη θα παρουσιάσουν με ένα μοναδικό τρόπο τα κείμενα του σπουδαίου δημιουργού Ζαν Κοκτώ.

 

Ο Δήμαρχος της πόλης Γιάννης Κωνσταντάτος, προσκαλεί όλους τους δημότες να δώσουν το παρόν, και να επιβεβαιώσουμε για μια ακόμα φορά πως η πόλη του Πολιτισμού, το Ελληνικό-Αργυρούπολη, είναι και η πόλη της Ανθρωπιάς.

 

Τα έσοδα από τις παραστάσεις θα διατεθούν, στο σύνολο τους, στο «Χαμόγελο του παιδιού», για να μην κλείσει

 

Ώρα έναρξης: 20:30, Πολιτιστικό Κέντρο “Μίκης Θεοδωράκης”, Αργυρούπολη

 

Τιμή εισόδου: από 7 € (αντί εισιτηρίου θα δίνεται απόδειξη δωρεάς του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού»).

 

Πληροφορίες στο 15415 (Γραμμή Εξυπηρέτησης Δημοτών)

Ο Ζαν Κοκτώ υπήρξε ένας από τους πιο πολυσχιδείς καλλιτέχνες του μεσοπολέμου. Υπήρξε ενεργό μέλος της γαλλικής πρωτοπορίας, επιδόθηκε στην ανάπλαση και υπερρεαλιστική ερμηνεία των ελληνικών μύθων, θήτευσε στο ψυχολογικό θέατρο και ασπάστηκε το νεορομαντισμό. Επηρεασμένος από το σουρεαλιστικό κίνημα και τους πρωτοπόρους της αφηρημένης τέχνης στη ζωγραφική και τη γλυπτική, ο Ζαν Κοκτώ οραματίστηκε να εντάξει τις τάσεις αυτές της εποχής του και στο θέατρο.

 

Τα μονόπρακτα του Ζαν Κοκτώ δίνουν τη διάσταση της ανατρεπτικής προσωπικότητας του, τις αγωνιώδεις αναζητήσεις του, τον οίστρο του, τη γόνιμη φαντασία του, το λεπτό του χιούμορ του, την ταχύτητα του ύφους, τη αριστοτεχνική καλλιγραφία του πορτρέτου, την παιδική αφέλεια και την τρυφερή αγαλλίαση που διέκρινε τον ψυχισμό του. Για τον Ζαν Κοκτώ «η ζωή ήταν μια οριζόντια πτώση».